Ετικέτες

, , ,

7. Εισβολέας – Ο Μύθος Καταρρέει
Ο Μύθος Καταρρέει
Ο Μύθος Καταρρέει ήταν ένα collabo που όταν ανακοινώθηκε πήρε τρελό hype. Ειδικά λόγω της ενεργής τότε κόντρας του Εισβολέα με τον Ύπο και του following που είχε αποκτήσει η TOMAHOK.

Ο δίσκος τελικά ανταπεξήλθε στο hype, με τον Eversor να ακουλουθεί την κλασσική του φόρμα παραγωγής beats και τον Είσβο να ισορροπεί μεταξύ του φανκοραπμπέτη αλήτη Καλαματιανού που ξέρουμε και αγαπάμε και του κλαψομουνιάρη wannabe έλληνα KRS που λέει πολλά και και δεν προτείνει τίποτα. Με λίγα λογια, δίσκος ευχάριστος στο αυτί αλλά ρηχός μέχρι αηδίας.

Κομμάτια που ξεχωρίζουν: «Ο Μύθος Καταρρέει», «Κουτόχορτο», «Τα Θέλω της Στιγμής».

6. Βδέλυγμα & Onesecbeforetheend – 8 Φετίχ
8 ΦετίχΈνας απ’ τους πιο «δύσκολους» κόνσεπτ δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως είδους.

Το 8 Φετίχ είναι ένα άλμπουμ διεστραμμένο, σκοτεινό και πανέξυπνο. Κάθε κομμάτι παρουσιάζει και μια άρρωστη ιστορία με ηδονιστικό περιεχόμενο. Κτηνοβασίες, βιασμοί, παιδοφιλία, αυνανισμός, μαζοχισμός και πάει λέγοντας, καθώς θεματολογικά ο δίσκος είναι σαφώς επιρρεασμένος απ’ τα γραπτά του Μαρκησίου Ντε Σαντ. Τα beats είναι όλα on point και καλά δουλεμένα, ενώ τα flows των 2 rappers ίσως να «κάτσουν» περίεργα στα αυτιά πολλών ακροατών, καθώς θυμίζουν πολύ Trial by Error ενώ τα ραπς έχουν ελάχιστες ομοιοκαταληξίες.

Καλύτερα κομμάτια: Όλα ή/και κανένα. Ανάλογα τα γούστα.

5. Κανόνας – Ο Διάβολος σε Θέλει
Ο Διάβολος σε ΘέλειΓενικά δεν ήμουν μεγάλος φαν των RNS ποτέ στη ζωή μου. Μεγάλα μου προβλήματα, η κακή ποιότητα του ήχου των περισσότερων κυκλοφοριών του και τα μέτρια-μονότονα-κοινότυπα τους beats (καθώς και ό,τι πολλοί απ’ τους RNS MCs δεν ακούγονται).

Όλα αυτά βέβαια άλλαξαν στο Ο Διάβολος σε Θέλει, και ιδιαίτερα στη δεύτερη του εκδοχή, που βγήκε απ’ την ΗΧΟΚΡΑΤΟΡΙΑ. Ο Κανόνας στο CD είναι σε μεγάλη φόρμα, φτύνοντας ατάκες και βγάζοντας μερικά απ’ τα επιθετικότερα κουπλέ που έχει βγάλει ποτέ. Τα beats του δίσκου, δουλεύτηκαν από τον ίδιο τον Κανόνα, τον Pero, τον Kebzer και τον DJ Xquze και σε συνεργασία με την φωνή του Κανόνα και τις συμμετοχές του δίσκου δίνουν ένα εξαιρετικό hardcore αποτέλεσμα. Γενικά γαμάει αν σου αρέσει έστω και λίγο αυτό το στυλ.

Καλύτερα κομμάτια: «Άναψέ το», «Βρωμόφωνα Καθίκια», «Ο Διάβολος σε Θέλει», «Κάνε Πίσω».

4. Τα Μάτια των Πνιγμένων – Ο Αόρατος Θίασος
Ο Αόρατος ΘίασοςΟ Αόρατος Θίασος ήταν κλασσική περίπτωση δίσκου που άργησε μια αιωνιότητα να κυκλοφορήσει. Αλλά σ’ αυτή την περίπτωση η αναμονή άξιζε!

Ο δίσκος είναι μονότονος και ελαφρώς καταθληπτικός για τη διάρκειά του, αλλά γαμάει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι σαν να ακούς ταινία του Νίκου Νικολαΐδη. Μπερδεμένο, σκοτεινό και φλερτάρει με το θάνατο. Ο MVP του δίσκου από πλευρά raps είναι προφανώς ο Άψινθος. Το παλικάρι παίζει μπαλάρα λέμε! Ειδικά η κουπλεδάρα του στο «Έργα Τέχνης ΙΙ» δεν υπάρχει. Απ’ την άλλη αν έλλειπε ο Αλλοπρόσαλλος δε θα με χάλαγε κιόλας…

Καλύτερα κομμάτια: «Γεννιά του Δράκου», «Έργα Τέχνης ΙΙ», «Μεγάλη Παρασκευή», «Ένα Πτώμα Διηγείται», «Ο Διαβάτης».

3. Tsaki/Στυλ Μω – Joker/Two-Face
Joker-Two-FaceΤο πρώτο κομμάτι του CD που άκουσα ήταν το «Όσα ο Bono» και όταν άκουσα το επικό «άντε γαμήσου Μω-άντε γαμήσου Tsaki» έκλαψα και είπα τι μαλακία είναι τούτο. 3 χρόνια μετά, απλά έχω κάψει το άλμπουμ.

Διαστροφή. Όχι όπως στο «8 Φετίχ». Εκεί τα πράγματα ήταν ρεαλιστικά και σκληρά. Εδώ είναι καρτουνέ και χιουμοριστικά. Και γαμάνε. Ο Tsaki είναι ο Joker και ο Μω είναι ο Two-Face συνεχίζοντας έτσι την μυθολογία του Arkham που ασπάστηκαν απ’ την κυκλοφορία του Gothamtape το 2007 και τα κουπλέ τους είναι σαν να τα έγραψαν οι χαρακτήρες που υποδύονται! Παραγωγικά ο δίσκος είναι πολύ μπροστά καθώς ο Jessy Blue ειδικά εκείνη την περίοδο ήταν απ’ τους καλύτερους beatmakers στη χώρα (και ο καλύτερος στην παραγωγή περίεργων beats γενικά).

Καλύτερα κομμάτια: «Batmobile», «Johnny Frost», «Όσα ο Bono», «Joker/Two-Face».

2. Στίχοιμα – Μηχανές
Ακόμα ένα κόνσεπτ άλμπουμ στη λίστα του 2012, αυτοί τη φορά απ’ το δίδυμο Xplicit-Μαρίνα.

Οι Μηχανές εκτυλίσσονται σε έναν κόσμο μακρινό και διαλυμένο. Σε έναν κόσμο που ο άνθρωπος έχει χάσει τον έλεγχο της ζωής του και που τον εξουσιάζουν «μηχανές». Τι ακριβώς είναι οι «μηχανές» διαφέρει από ακροατή σε ακροατή, αν και σίγουρα αν δεν ήμουν ο μεγαλύτερος τεμπέλης τηςγηςόλης θα έγραφα μια μακροσκελή παρομοίωση. Αλλά είμαι!

Το δυνατότερο χαρτί του δίσκου είναι ο στίχος του Xplicit. Όπως πάντα. Ο τύπος μπορεί με το στίχο του να σου ζωγραφίσει εικόνες μες το μυαλό. Λίγοι το μπορούν αυτό στην Ελλάδα. Τα beats είναι αξιοπρεπή και βοηθάνε στη διατήρηση της σκοτεινής ατμόσφαιρας του δίσκου, αν και αυτή θα υπήρχε ακόμα και αν ο Βαλάντης έχωνε acapella με τα skits του μικρού αφηγητή να λειτουργούν σαν interludes αλλά τεσπα.

Καλύτερα κομμάτια: «Μηχανές», «Γρανάζι», «Εδώ Αθήνα», «Στην Αγκαλιά του Μάρκου», «Είμαι Λάθος».

1. Ταφ Λάθος – Μόνο με Χρώμα
Μόνο με ΧρώμαΤαφ Λάθος και εδώ στην πρώτη θέση. Εύκολο όταν είσαι (εδώ και καιρό) ο καλύτερος και ο πιο πλήρης έλληνας MC.

Το Μόνο με Χρώμα είναι ένας καταπληκτικός (και κατά βάθος αισιόδοξος) δίσκος καθώς και η πρώτη κυκλοφορία του Ταφ μετά την αποχώρισή του απ’ το B-Muzic και είναι ο ορισμός της φράσης «σόλο δίσκος» καθώς ο Ταφ έχει κάνει την πλειοψηφία της παραγωγής και είναι το μόνο άτομο που ραπάρει σε όλη τη διάρκεια του CD.

Καλύτερα κομμάτια: «Δ», «Εγώ Συγγνώμη», «Απλά και Ωραία», «Όποτε Κοιτάω Ουρανό», «Η Μέρα μου Όμορφη».

Honorable mentions: ΒΠεις – Βάπτισμα Πυρός, Δ.Π.Θ. – Μια Νύχτα στην Εστία, Αθέατος – 24 Ώρες, Υποχθόνιος – Βρέχει Φράγκα/Λεφτά Υπάρχουν.

Advertisements