Ετικέτες

, , ,

7. AFEZZ – Ο Φύλακας του Funk
Ο Φύλακας του FunkΟ Φύλακας του Funk είναι ο early-90s ήχος των Lords of the Underground στα Ελληνικά με λίγο από TXC. Δηλαδή καλή φάση!

Δίσκος χαλαρός, ευχάριστος και όμορφα δομημένος. Δίσκος που βρωμάει old-schoolίλα. Δίσκος που δεν έχεις ακούσει και πρέπει! Δεν έχω πολλά να πω. Κατέβασε από εδώ και άκου, μην είσαι παπάρας.

Btw, πόσο αληθινό είναι το «Ξεκινάει από Α»???

Καλύτερα κομμάτια: «Ο Φύλακας του Funk», «Ξεκινάει από Α», «Σκισμένα Παπούτσια».

 

6. Sadomas – Στη Νήσο του Δράκου
Στη Νήσο του ΔράκουO Sadomas μπορεί να μετράει από δεκαετία και πάνω στην ελληνική ραπ, αλλά πάντα έμενε αξιοπρεπής και χαμηλών τόνων.

Και αυτός ίσως να είναι ο μόνος λόγος που δεν έχει την αναγνώριση που το χρειάζεται απ’ το κοινό. Η Νήσος του Δράκου είναι δισκάρα και σίγουρα η ποιοτικότερη και καλύτερα δουλεμένη δουλειά του Sadoma, χωρίς ο ίδιος να απομακρύνεται απ’ το ύφος που τον έκανε γνωστό. Στις συμμετοχές του δίσκου βλέπεις κάποια ονόματα που 100% θα περίμενες (Δ.Π.Θ., Blak Tarr) αλλά και κάποια ονόματα που προσωπικά μου έκαναν έκπληξη (Γέλως, Dogmother, MC Yinka), με όλους τους συμμετέχοντες να έχουν να προσφέρουν και από κάτι διαφορετικό.

Καλύτερα κομμάτια: «Λευκός Καρχαρίας», «Δε Μπλέκεις», «Είμαι Σίγουρος που Παμε», «Κομήτες».

Fun fact: Το κομμάτι «Δε Μπλέκεις» αρχικά κυκλοφόρησε με κουπλέ του Κανόνα, που για άγνωστους λόγους αφαιρέθηκε απ’ την τελική μορφή του κομματιού.

5. Rio – Το Παιδί Άνθρωπος Μόρα
Το Παιδί Άνθρωπος ΜόραDisclaimer: Δεν μου άρεσε ποτέ πριν Το Παιδί Άνθρωπος Μόρα ο Ρίο, αλλά ούτε και στο δίσκο από Φοβίες του 2015. Αλλά εδώ είναι πολύ καλός ευτυχώς!

Ο δίσκος μουσικά έχει παραχθεί απ’ τα χερια του Μάνι και του Jessy Blue (εγγύηση) ενώ η μόνη συμμετοχή εκτός Bong da City είναι αυτή του (ξάδερφου) Χαρμάνη στο «Ό,τι Θέλω Λέω». Στιχουργικά ο Ρίο πάει και πιο πέρα απ’ το κλασσικό batmanικό ναρκωράπ τον Bong και δίνει μια πιο προσωπική νότα σε κάποια απ’ τα κομμάτια του δίνοντας αρκετά όμορφο αποτέλεσμα.

Καλύτερα κομμάτια: «Σοφίτα», «Βήματα Χαμένα», «Το Πάω Παντού», «Castlevania» (επικότατο intro), «Ό,τι Θέλω Λέω».

4. Θύτης – Κομμάτια LP
ΚομμάτιαΟ Θύτης είναι κάφρος. Κάποιοι θα βιαστούν να πουν πως είναι και άμπαλος, ανώριμος και κάνει ραπ για 15άχρονα. Αλλά αυτά είναι μαλακίες.

Ο Θύτης είναι απ’ τους λιγους ράππερς στην Ελλάδα του 2010+ με gimmick. Στα κομμάτια του ο Θύτης υποδύεται έναν bigger-than-life character που είναι λίγο-πολύ προέκταση του πραγματικού του εαυτού. Και αυτό γαμάει. Το κάνανε οι Ζήτα Νι, το κάνανε οι Βαβυλώνα, το κάνανε οι Wu-Tang Clan, το έκανε ο Kool Keith, το έκαναν οι Onyx και τόσοι άλλοι, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ο Θύτης στο Κομμάτια LP σου δίνει ακριβώς αυτό που περίμενες απ’ αυτόν το 2012 όταν και άκουγες για πρώτη φορά το EP του. Name-dropping μέχρι αηδίας, σεξισμός και γαμωμανοσταυροκαντηλίκια και συμμετοχές στο ίδιο ύφος. Respect.

Καλύτερα κομμάτια: «Τα Φράγκα μου», «Αρρωστημένη Επιστήμη», «Κομμάτια», «Σε τα μας».

3. Slogan – Ακούς το Αύριο
Ακούς το ΑύριοΤο Ακούς το Αύριο απ’ την αρχή έδειχνε πως 1. θα είναι δισκάρα (χάρη στο single «Ναυαγός στα Βαθιά») και 2. θα είναι το μεταβατικό βήμα του Slogan απ’ το ΟΔΒ ύφος σε κάτι πιο «μοντέρνο» ηχητικά.

Ο δίσκος παραγωγικά είναι εξαιρετικός. Συμβατός με τον ήχο της εποχής χωρίς όμως να βαδίζει σε trap μονοπάτια, ο Slogan φτιάχνει μουσικές για να στολήσει το μουσικό του αστρικό ταξίδι στο αύριο ενώ ραπάρει για διάφορα θέματα ξεφεύγοντας αρκετά απ’ το κλασσικό Καλαματιανό στυλ του Κήπου της Εδέμ αλλά και του πρώτου mixtape του.

Το μόνο αρνητικό του δίσκου (αν είσαι ο Slogan) είναι πως το καλύτερο κουπλέ το έφτυσε ο Μικρός Κλέφτης στο ομώνυμο κομμάτι!

Καλύτερα κομμάτια: «Ακούς το Αύριο», «Ναυαγός στα Βαθιά», «Για τους Παλιούς Εγωιστές, για τη Νέα Γεννιά», «Αναρωτιέμαι».

2. Επίλεκτοι – Επίδραση
ΕπίδρασηΌσο αντιπάθησα τον πρώτο τους δίσκο (Αντίδοτο, 2012) τόσο αγάπησα την Επίδραση.

Ο Sonqo Pura είναι πραγματικά ένας απ’ τους καλύτερους «νέους» MCs της φάση ενώ ο Tony Raw Vocal είναι… Στην καλύτερη συμπαθητικός! Το ηχόχρωμα το δίσκου είναι αρκετά new school και αν δεν έχεις κάποιου είδους κομπλεξ θα τον εκτιμήσεις. Τεράστιο συν του δίσκου? Η απουσία των ΒΠεις. Βοήθησε τους Επίλεκτους να απογαλακτηστούν.

Καλύτερα κομμάτια: «Ο Καλός, ο Κακό κι ο Άγνωστος», «66», «Επίδραση», «Ο Τροχός Γυρνάει».

1. Social Waste – Στη Γιορτή της Ουτοπίας
Στη Γιορτή της ΟυτοπίαςΜέχρι και την κυκλφορία του Στη Γιορτή της Ουτοπίας οι Social Waste ήταν για μένα απλά ένα πρώην low bap συγκρότημα που μελοποίησε Καββαδία («Μαραμπού») με κάτι παραπάνω από αξιοπρέπεια.

Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, για μένα οι Social Waste έγιναν ένα απ’ τα αγαπημένα μου συγκροτήματα και απ’ τα καλύτερα conscious rap acts που πέρασαν απ’ τη χώρα. Ο δίσκος ισορροπεί μεταξύ αισιοδοξίας και ρεαλισμού με πληθώρα αναφορών σε άτομα σημασίας στον κόσμο της τέχνης, της φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας. Ραπ για σκεπτόμενους λοιπόν, αλλά ξέρεις, χωρίς ίχνος δηθενιάς.

Καλύτερα κομμάτια: «Στη Γιορτή της Ουτοπίας», «Για να Νικήσουν», «Του Κόσμου τα Λιμάνια», «Kasbah».

 

Honorable mentions: Μπελάφον – Στη Σούρα μου Επάνω, Fort Bravo – The Bar & Grill Project, Taburo Bota – Το Τώρα Κρατάει για Πάντα, Iratus & Tom Dzik – Άνοιξη, Elephant Phinix & Noaone – The Gutter Twinz.

Advertisements