Ετικέτες

, , ,

7. Φοβίες – Τόσο Κοντά στο Τέλος

front
«Μες την ομίχλη, ο δρόμος μου τελειώνει, μάλλον κάπου καταλλήγει,
μια νύχτα που πονάς κι εγκαταλείπεις»

Οι Φοβίες επέστρεψαν για τα καλά το 2015 με την κυκλοφορία του Τόσο Κοντά στο Τέλος.

Το αποτέλεσμα του δίσκου είναι αρκετά καλό, παρ’ ότι ούτε ο Ρίο, ούτε ο Μάνι είναι στα καλύτερά τους. Ειδικά ο Ρίο είναι αρκετά κατώτερος σε ραπς απ’ ότι ήταν στο δίσκο του Το Παιδί Άνθρωπος Μόρα, αλλά και ο Μάνι είναι κάτω απ’ το επίπεδο που είχε στο Acidtape (λογικό, στο Acid βίαζε). Η θεματολογία του δίσκου δεν έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με προηγούμενες δουλειές των δύο MCs. Ναρκωτικά, βία, πουτάνες, ταινίες τρόμου και τα ρέστα. Αν το Bong λοιπόν δε σου άρεσε ποτέ, τότε δε θα σου αρέσει ούτε το Φοβίες.

Α, και κάτι που προσωπικά θα ήθελα να υπήρχε στο δίσκο θα ήταν ένα feat του Μω. Έτσι για το γαμώτο.

Καλύτερα κομμάτια: «Κόβω Χαμόγελα», «Μια Νύχτα που Πονάς κι Εγκαταλείπεις», «Ναρκοτέστ», «Ανώδυνα».

6. Solmeister – Νύχτες Πρεμιέρας

Front Cover
«Είναι η πόλη μας τη νύχτα σινεμά

και τελευταίας προβολής θαμώνες όσοι ξενυχτήσανε»

Τον Sol τον γνωρίσαμε πριν 8 σχεδόν χρόνια μέσα απ’ το σατιρικό σχήμα Άπαχα Γιαούρτια δίπλα στον έτερο νεαρό ράπερ, PaK.

Όμως ο Sol με τα χρόνια ορίμασε και έβγαλε μια πιο σοβαρή πτυχή του εαυτού του στο ραπ του, μια πτυχή η οποία εμφανίζεται ξεκάθαρα στις Νύχτες Πρεμιέρας. Ένας καθαρά προσωπικός δίσκος, με στοιχεία battle και ερωτικού ραπ (αν και στο «Έχω Θέματα» ο έρωτας και το battle παντρεύονται και ο Sol κάνει γλυκό σεξάκι στη μισή ραπ σκηνή) αρκετά πλήρης και χορταστικός.

Στο δίσκο βρίσκετε πλήρες και το «La Raza», του οποίου το πρώτο κουπλέ ήταν και το κουπλέ του rap challenge του Sol.

Καλύτερα κομμάτια: «Έχω Θέματα», «Νύχτες Πρεμιέρας», «Κόλαση», «La Raza», «Alex Turner».

5. Tsaki/Στυλ Μω – Joker/Two-Face: Crime Alley

Cover
«Κάτω από το σπίτι σου στην είχαμε στημένη, χωρίς να καταλάβουμε πως δεν ξέρεις που μένεις
40 κατασκευαστές προτείνουν να μην βγαίνεις, γιατί θα σε πετάξω στο ύψος της Βουλιαγμένης»

Το δεύτερο LP από πλευρά Joker/Two-Face, κυκλοφόρησε πριν σχεδόν ένα χρόνο και γάμησε (αν και όχι τόσο όσο το ορίτζιναλ).

Παρ’ ότι οι δυο rappers απομακρύνονται λίγο απ’ την έντονη αρρώστια του πρώτου τους δίσκου, κρατάνε τη φόρμα δημιουργίας του ψιλο-ανέπαφη (καμμένες ατάκες Μω, μπιτάρες, τρελά φλόου Τσάκι).

Btw, ακόμα και αν δεν σου αρέσει τόσο η φάση Bong, άκου το «Όνειρο Βροχή» που αντικειμενικά είναι γαμηστερό ραπ.

Καλύτερα κομμάτια: «Από τον Ουρανό», «Όνειρο Βροχή», «Cocktail», «Bong για Πάντα».

4. Μικρός Κλεφτης – Μαύρο Αυτοκίνητο

cover

«Αυτό δεν είναι mainstream, όχι ούτε underground ραπ,
αν θέλεις να ‘χει όνομα πες το ΜιΚάπα soundtrack»

Ο Πιλότος είχε ήδη δείξει την πρόθεσή του να ανανεώσει τον ήχο του και να πειραματιστεί μαζί του, ήδη απ’ την κυκλοφορία των κομματιών που τελικά συμπεριλήφθηκαν στο EP του, «Απίστευτο» που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα απ’ το Μαύρο Αυτοκίνητο.

Έτσι στο νέο LP του, ο ΜιΚάπα στα περισσότερα κομμάτια φαίνεται εντελώς εξοικειωμένος με το νέο του ήχο. Το καλύτερο πράγμα βέβαια που μπορούσε να κάνει (και ευτυχώς έκανε) ήταν να μείνει μακριά απ’ το ύφος του «Ταπεινοί και Πεινασμένοι» του Lex (κάτι που ο Jamal απέτυχε παταγωδώς να κάνει, και μάλιστα ίσως εσκεμμένα).

Α, και κάτι που πρέπει να επισημάνω… Το feat του Κανόνα γαμάει!

Καλύτερα κομμάτια: «Instanbul», «Ο Σκύλος Δαγκώνει», «Mecca», «Ο Αρχιτέκτονας», «Μαύρο Αυτοκίνητο».

Fun fact: Το εξώφυλλο του δίσκου θα έλεγε κανείς πως είναι… «Εμπνευσμένο» απ’ αυτό του δίσκου των Καναδών Swollen Members, Beautiful Death Machine.

3. Ευθύμης – Εκδοχή Έψιλον

EkdoxhEpsilon_Cover-500x500
«Ειν’ ο Ευθύμης ζωντανά για σένα, σπασ’ τον αυχένα σου…»

Μπορεί ο Θύμιος είναι απ΄τους πιο παλιούς και πιο γνωστούς ραπερς της σκηνής (και απ’ τους λίγους με χρυσό δίσκο στην πλάτη τους) αλλά παρ’ όλα αυτά δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ κάτι εντελώς δικό του. Το 2015 λοιπόν (και μετά από πολύ καιρό στην αναμονή) η Εκδοχή Έψιλον κυκλοφόρησε μέσω της νεοσύστατης Chicken Run Records και ήρθε για να δείξει πως ο Γίγας Ε παραμένει σε φόρμα.

Ίσως το μόνο που κάποιος μπορεί να χαρακτηρίσει ως αρνητικό του δίσκου είναι πως ορισμένα απ’ τα κομμάτια είχα ήδη λίγο-πολύ ακουστεί, κυρίως σε lives.

Καλύτερα κομμάτια: «Για τη Γενιά μου», «40», «Φυλακή», «Χαλάζι», «Α στο Ω», «Έψιλον».

2. Ταφ Λάθος – Ελπίδα

cover
«Ο Κόσμος ήσυχος, χωρίς την απειλή πως θα τελειώσει,
ο φόβος για να ζει, πρέπει και κάπου να ριζώσει»

Έχω πει ποτέ πως ο Ταφ Λάθος είναι με διαφορά ο καλύτερος έλληνας ράπερ των τελευταίων ετών? Ναι. Ε, και στην Ελπίδα αποδεικνύει ακόμα μια φορά το γιατί.

Αν και προσωπικά ο δίσκος μου άρεσε λίγο λιγότερο απ’ το Μόνο με Χρώμα, είναι το ίδιο καλά προσεγμένος και δουλεμένος και στον παραγωγικό και στον στιχουργικό τομέα. Το άλμπουμ είναι πλούσιο σε εικόνες αλλά και ήχους, καθώς δεν λείπουν απ’ τη μουσική παραγωγή τα μουσικά όργανα!

Α, και στη «Μαύρη Σημαία» επιβεβαιώνει γιατί βιάζει σε skills τους αγαπημένους σου MCs.

Καλύτερα κομμάτια: «Η Κεντρική Ρίζα του Δάσους», «Το Δεντρόσπιτο», «Μαύρη Σημαία», «Στης Φυλακής το Προαύλιο».

1. Ζωντανοί Νεκροί – Πάσα Ντουμάνια/Παραισθήσεις

11401389_10153275096366413_7454790463841784772_n
«Αν είσαι μια φορά Ζήτα Νι, θα είσαι για πάντα.»

Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να είμαι ελαφρώς προκατειλλημένος ως προς αυτή τη κυκλοφορία. Τουλάχιστον σχετικά με τη θέση της στη λίστα. Αλλά όπως και να το κάνουμε μιλάμε για το αγαπημένο μου ελληνικό ραπ συγκρότημα το οποίο επανενώθηκε μετά από μια αιωνιότητα και άλλη μια (και αυτή τη φορά κυκλοφόρησε και κάτι!).

Αλλά όπως και να έχει μιλάμε ίσως για την πιο συζητημένη κυκλοφορία του 2015 και για ένα νέο κεφάλαιο για το θρυλικό συγκρότημα. Το πάντρεμα του νέο ήχου του Skive με το κλασσικό ήχο του ALX είναι το καλύτερο δυνατό, με κάποιους απ’ τους ΖΝ να είναι καλύτεροι στο πρώτο στυλ (Ύπο, Μήδε) και άλλους στο δεύτερο (Τάκης, Χάρμα). Και φυσικά έναν Κάτα να γαμάει και να δέρνει.

Αγαπημένα κομμάτια: ΌΛΑ.

Honorable mention: Το Μίασμα – Ξένος στη Ρώμη Ι: Περιθώριο, Detro – Παράθυρο με Θέα, Iratus – Αγαπώ Βαθειά, Μισώ Βαθύτερα, Light –  Nero Greco EP, Παλάτια Πέφτουν – Humanus Experimenta

Advertisements