Ετικέτες

, ,

Ναι το ξέρω και πάλι άργησα.

Αλλά τουλάχιστον έχω δικαιολογία, έσκασε αρθράκι με τα καλύτερα CD για το 2016 και επίσης είχα γενέθλια και έσκασε και WrestleMania με απόσυρση Undertaker και έπρεπε να περάσουν τρεις μέρες να χαλαρώσω. Γενικά κακουχίες.

Τεσπά, τα δισκάκια μας για σήμερα είναι αυτά:


Troufone – Ηλεκτρική Καρέκλα EP (2015) | [Download] | [YouTube Playlist]
Nerom x Verse – Pure Pot EP (2014) | [Download] | [YouTube Playlist]
Παθών Αοιδός – Αθανάτου Άμβλωση (2010) | [Download]


Troufone – Ηλεκτρική Καρέκλα EP (2015)

Ηλεκτρική Καρέκλα EP.jpg

Μικρό δισκάκι. 15 λεπτά περίπου.

Γενικά καλή μπατλοφάση. Τα beatια ψηλοπετσώνουν. Και παίζει και ένα απ’ τα αγαπημένα μου samples στο Sorry. Και ο Trouf (που παραδέχομαι ήξερα σαν όνομα αλλά δεν είχα ακούσει ποτέ πριν κομμάτι του) με έψησε να ακούσω και άλλο υλικό του. Ξεκάθαρα η φάση είναι καγκουρογαμωμανοσταυροκαντηλίκια αλλά εγώ όπως έχω ξαναπεί τα γουστάρω αυτά.

Αν και σαν αρνητικό μπορώ να πω πως το καλύτερο κουπλέ στο δισκάκι το είχε ο Παι.Φαν (από Chemical B). Με διαφορά μάλιστα.

Μια παρατήρηση μόνο για το παιδί σε περίπτωση που το διαβάσει ποτέ… Σιγά την καύλα η Aletta Ocean ρε. Οκ κομπλέ αλλά υπάρχουν μεγαλύτερα μαχήμια. Ψάξου 😉

Βαθμολογία: 3/5.
Ε, τριαράκι ρε. Μόνο και μόνο επειδή ήταν πολύ μικρής διάρκειας. Κατά τα άλλα κομπλέ, ψήθηκα να ακούσω και άλλες δουλειές του παιδιού.


Nerom x Verse – Pure Pot EP (2014)

Pure Pot EP.jpg

«Τι στο πέος Danny Boy, κι άλλο 15άλεπτο EP?»

Ε, τι να κάνω ρε μάστορα, έτσι σκάει η φάση. Δεν το αποφασίζω εγώ. Πάμε να δούμε τώρα τι παίζει με το Pure Pot.

Γενικά όταν πρωτοδιάβασα τον τίτλο του δισκακίου (τι γράφω ρε μαλάκες???) περίμενα μπαφαλκοολοφάση. Είδα και τα μπουκάλια στο εξώφυλλο και λέω εδώ είμαστε. Και σκάνε τα πρώτα δυο κομματάκια και είναι κοινωνικοπολιτικά και είμαι σε φάση έβαλα λάθος δισκάκι. Ε, δεν έβαλα λάθος δισκάκι. Απλά τα παιδιά έβαλαν λάθος τίτλο. Καλά μπορεί και να είχαν κάποια σκέψη πίσω απ’ αυτό, απλά εγώ δε το έπιασα.

Το δισκάκι τίμιο. Η άποψή μου και εδώ είναι παρόμοια με την Ηλεκτική Καρέκλα του Troufone. Καλό δισκάκι αλλά πολύ μικρό. Δυο δυνατά κομμάτια («Εκπροσωπώντας την Εξέλιξη» & «Πόνος») και τα υπόλοιπα σε αξιοπρεπές επίπεδο. Αλλά και πάλι, πολύ μικρό δείγμα ρε παιδάκιμ. Και σε αντίθεση με τον Troufone δεν είδα να έχουν κυκλοφορήσει και τίποτα άλλο.

Παραδόξως, στο EP υπάρχουν συμμετοχές από δυο γνωστούς MCs, με τον Tiny Jackal στο «Απόσταση» και τον Μόνιμο Κάτοικο στο «Εκπροσωπώντας την Εξέλιξη».

Βαθμολογία: 3/5
Τριαράκι κι εδώ. Γενικά άκου το αλλά μην περιμένεις να μείνεις και με το ματζαφλάρι στο χέρι. Btw, η λέξη ματζαφλάρι είναι το μεγαλύτερο πασπαρτού του Ελληνικού λεξιλογίου , πραγματικά μπορεί να αντικαταστήσει σχεδόν οποιαδήποτε λέξη σου έρθει στο μυαλό, δοκίμασέ το και θα με καταλάβεις.


Παθών Αοιδός – Αθανάτου Άμβλωση (2010)

front cover.jpg

Έλα μαλάκες πετύχαμε LP επιτέλους ρε!

Και μάλιστα σχετικά παλιό (7 χρόνια πέρασαν απ’ το 2010 #χολιφακινσιτ). Γι αυτό το δισκάκι παίδες έχω και μικρό ανούσιο backstory να διηγηθώ. Το είχα κατεβάσει όταν βγήκε και είχα ψηθεί πολύ να το ακούσω. Τίτλος, εξώφυλλο αλλά και το όνομα του καλλιτέχνη με είχαν ψήσει. Και μετά έμαθα πως ο ράππερ ήταν μικρότερος από εμένα. Ο τυπάκος ήταν 16 όταν το έβγαλε. Και ήμουν σε φάση, #χολιφακινσιτ2ελεκτρικμπουγκαλου είναι απλά ένα παιδάκι που έμαθε κάπου τη λέξη Άμβλωση και είχε λεφτά να πληρώσει για καλό εξώφυλλο.

Και λοιπόν τόσα χρόνια μετά, ήρθε η ώρα να το βάλω να παίξει…

Όσο άκουγα, παρατηρούσα πως το δυνατό χαρτί του δίσκου ήταν παραδόξως ο στίχος. Ναι οκ, και οι μουσικές σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά ο στίχος ήταν πραγματικά άξιος αναφοράς. Ειδικά αν αναλογιστείς πως είναι γραμμένος από 16άχρονο. Σουρρεαλιστικό σκοτεινό και περίεργο. Έτσι θα χαρακτήριζα το στίχο.

«Αναμνήσεις σε μια ρόδα ετών που έφθειρε ο χρόνος…»

Βαθμολογία: 3.5
«ΜΑΣ ΕΙΧΕΣ ΠΕΙ ΔΕ ΘΑ ΒΑΖΕΙΣ ΜΙΣΑ ΡΕ ΑΡΧΙΔΙ»
Τσίλλιον μούντσι πουπούντσι. Απ’ τη στιγμή που έχω τη δύναμη να θέτω κανόνες, έχω τη δύναμη και να τους παρακάμψω.
-Danny Fidelos, 5.4.2017

Δυνατή δουλειά. Άξια ακρόασης. Αν και δεν είναι η δική μου κούπα Τσάι, είναι αρκετά καλό. Σφιχτά δεμένο, τόσο που δίνει την αίσθηση του κόνσεπτ άλμπουμ (αν και δεν είναι). Αρκετά προσωπικός δίσκος, λειτουργεί σαν μια ματιά στην ψυχοσύνθεση του τότε πιτσιρικά Παθών Αοιδού. Καλή φάση!


Ακόμα ένα τυχαρπασίες τελειώνει. Σήμερα δεν είχαμε τίποτα τρελό, αλλά τουλάχιστον όλα τα δισκάκια ήταν αξιοπρεπέστατα. Οπότε ακούστε τα όλα, βγάλτε κι εσείς τα δικά σας συμπεράσματα. Και γενικά, ακούτε μουσική χωρίς κόμπλεξ ρε μουνάκια, καλό κάνει.


Υ.Γ.: Η βαθμολογία πάει κάπως έτσι:
5/5: Γαμάει (μανούλες, ωσάν Παπακαλιάτης).
4/5: Πολύ καλό.
3/5: Τίμιο
2.5/5: Βάση. Ούτε κρύο ούτε ζέστη.
2/5: Με χάλασε.
1/5: Τουλάχιστον δεν είναι μηδέν.
0/5: ΜΗΝ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΠΛΙΖ, ΘΑ ΚΟΛΗΣΕΙΣ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΦΙΛΟΒΛΕΝΝΟΡΡΟΙΩΔΗ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ ΩΜΕΓΑ.

Advertisements