Ετικέτες

,

Απογοήτευση. Αρνητικό συναίσθημα.

Ειδικά όταν έρχεται από καλλιτέχνες που γενικά σου αρέσει η δουλειά τους. Αλλά κάποιες φορές μια κυκλοφορία πέφτει στ’ αυτιά σου και λες «dude τι έκανες εδώ? Περίμενα περισσότερα»… Ακριβώς αυτή (νταξ όχι ακριβώς) είναι και η φράση που εκστόμισα όταν άκουσα τα παρακάτω δισκάκια…

ΒΠεις – Εύφλεκτον (2012)

Εύφλεκτον.png

Fuck me, θα φάω τίγκα hate. Αλλά απ’ την αρχή αντιπαθούσα το Εύφλεκτον.

Λάτρευα τους ΒΠεις όμως. Το Αξέχαστο είναι legit ένα απ’ τα αγαπημένα μου Ελληνικά CDιά. Αλλά το Εύφλεκτον, εχμ, όχι και τόσο. Και γενικά όταν το δισκάκι βγήκε (και κατά βάση επειδή είχε ένα τεράστιο hype από πίσω του) δίχασε στη μέση όσους το άκουσαν. Σε φάση βγήκαν και ακραίες photoshopιές με το logo του δίσκου:

q9zHh

(Μαλάκες, ορκίζομαι δεν το έχω κάνει εγώ)

Μερικά μπιτς τίγκα «πλαστικούρες», αργά raps (δεν είμαι φαν του αργού συλλαβιστού rap), και τεράστια διάρκεια (μιάμιση ώρα, κάτσε λίγο ντουντ, έχουμε και πράματα να κάνουμε). Καταλαβαίνω πως αυτοί μπορεί να είναι λόγοι για να σου αρέσει, αλλά εγώ βαρέθηκα και αντιπάθησα, σχώρα με.

Ευτυχώς μετά βγάλανε το Βάπτισμα Πυρός που ήταν όντως δυνατό album και ρεφάρανε.

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Ε, ναι. Τα περισσότερα κουπλέ του Άσαρ, μερικά μπίτια, κανένα κουπλέ Φορτσάτου…

Και από Hatemost? Ρε μαλάκα, σε ‘μένα μιλάς, προφανώς και όχι.

12ος Πίθηκος – Σκέψεις στο Τσιμέντο (2016)

Σκέψεις στο Τσιμέντο.jpg

Ωχ το Σκέψεις στο Τσιμέντο. Το θυμάσαι? Όχι? Λογικό.

Αν αυτό το άρθρο το είχα βγάλει πριν βγει το Σκέψεις στο Τσιμέντο, στη λίστα θα ήταν το Σήμερα. Γενικά ο 12ος είναι κάθε πέρσι και καλύτερα.

Και το Σκέψεις στο Τσιμέντο προσωπικά το θεωρώ το χειρότερο album που έβγαλε γνωστός/καλός rapper σ’ αυτή τη χώρα. Μαλάκα είναι σκουπίδι. Raps γραφικά, αλλά οκ, ο 12ος πάντα ήτανε λίγο γραφικούλης. Αλλά εδώ ραπάρει λίγο και σαν να πέθανε. Σε φάση γουτουφού ντουντ?

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Είναι αυτόνομο κράτος η αρχιδοσακούλα σου?

Εισβολέας x DJ Cutbrawl – Η Ανθρωπιά Σκοτώνεται (2015)

Η Ανθρωπιά Σκοτώνεται.jpg

Γι αυτόν το δίσκο είχα πει κάποτε «Είναι καλά δουλεμένη δουλειά, αυτό δε μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, και τα μπιτς είναι όμορφα, αλλά το φλόου είναι μονότονο και το ύφος μουντό και κουραστικό. Το μοναδικό που με ενθουσίασε στο δίσκο ήταν το κουπλέ του Sonqo». Και ενώ ετοίμαζα το άρθρο έβαλα να ξανακούσω το δισκάκι (όπως έκανα και με όλα τα υπόλοιπα) να δω μήπως αλλάξω γνώμη ρε παιδί μου. Άλλωστε υπολογίζω τον Είσβο σαν υποψήφιο της λίστας με τους σημαντικότερους ever.

Αρχίδια. Ακόμα πιο βαρετό απ’ ότι το θυμόμουν. Ο Είσβο είναι πιο ντεφορμέ και μονότονος από ποτέ εδώ. Έχει χάσει και το νεύρο του. Και κάποιος θα μου πει «κάτσε ρε μαλάκα, τι νεύρο, μεγάλωσε ο άνθρωπος, ασχολείται με σοβαρά θέματα, έχει και καλύτερο λεξιλόγιο».

Και πάλι αρχίδια. Ο Είσβο είχε ξανασχοληθεί με σοβαρότερα θέματα. Αλλά ακόμα και σ’ αυτά ήταν ο Είσβο αυτό που άκουγες. Με το τσαγανό, το πάθος και το νεύρο του. Όσο για το λεξιλόγιο… Χόλι φάκιν σιτ, είναι πιο B.D. Foxmoor από ποτέ, αλλά δεν του πάει κιόλλας. Κουλτουλουγκριλίκια, δηθενιά και βαρύγδουπες φαντεζί διδακτικές μανιφεστόζικες φανφάρες. Είδες? Κι εγώ μπορώ να γράψω λες και κατάπια Μπαμπινιώτη ενώ η φιλοσοφία του δρόμου είναι ζωντανή και καίει μέσα μου (ξερνάω).

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Ναι. Τα μπίτια και τα σκρατς του Cutbrawl. Και την κουπλεδάρα του Sonqo.

Τζαμάλ – Η Φαβέλα (2015)

Η Φαβέλα.jpg

Θα φάω hate volume 2: Electric Boogaloo.

Ρε φίλε. Είναι καλό δισκάκι. Αυτό στο δίνω. Ειδικά για Jamal που είναι τίγκα άμπαλος (αλλά και τίγκα συμπαθητικός). Αλλά το πρόβλημά μου είναι άλλο. Ο τύπος πήγε και έκανε τον ίδιο δίσκο με τον Λεξ. ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΙΔΙΟ ΔΙΣΚΟ.

Μέχρι και στα feats, και στα beats ίδια πράματα. Καλά για θεματολογία δε το συζητώ. Μηδέν φαντασία ρε γαμώ το σπίτι μου. Μίζερο και σκοτεινό εξώφυλλο ο Λεξ? Μίζερο και σκοτεινό εξώφυλλο και ο Jamal. Φθαρμένη χοντροκομμένη γραματοσειρά για το όνομά του ο Λεξ? Φθαρμένη χοντροκομμένη γραματοσειρά για το όνομά του και ο Jamal. Ξαφνικά το όνομά του στα ελληνικά και με κεφαλαία ο Λεξ? Ξαφνικά το όνομά του στα ελληνικά και με κεφαλαία και ο Τζαμάλ. Και αυτές είναι οι ομοιώτητες μόνο του εξωφύλλου…

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Ναι. Τη δημιουργικότητα, την πρωτοτυπία και τη φαντασία του καλλιτέχνη.

Ταραξίας – Αστάθμητος Παραγοντας (2009)

Αστάθμητος Παράγοντας.jpg

Αχ ρε μαλάκα Τάρα, κάποτε ήσουν legit…

Ρε φίλε. Δε με απογοήτευσε καν το δισκάκι. Η απογοήτευση πηγάζει καθώς ξέρω πως ο δίσκος είναι καλύτερος απ’ ότι θα μπορούσε να βγάλει. Σε φάση ναι μεν ξεπέρασε τις προσδοκίες, αλλά…

Ο Ταραξίας είναι ο μόνος MC που το έχασε. Άλλο να βγάζεις χειρότερα κομμάτια απ’ ότι έβγαζες και άλλο πραγματικά να το χάνεις. Ε, ο Τάρα το έχασε. Δεν μπορεί πλέον να ραπάρει. Και αυτό ξεκίνησε να γίνεται φανερό στο Αστάθμητος Παράγοντας…

Και αν σκεφτείς πως έβγαλε αυτό το δίσκο ενώ ένα χρόνο νωρίτερα ο Μήδε του έλεγε «Θυμάμαι MCs απ’ τους Άλφα Γάμα, τώρα είσαι για λύπηση μωρή πουτάνα»… Ε, για λύπηση ήταν και το απέδειξε.

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Ότι τουλάχιστον προσπάθησε.

Goin’ Through – Joker (2010)

Joker

Εμ…

«Άκουσα λέει πως ετοιμάζεις κι εσύ Diss Νίκο, παιδιά ο Νίκος βγάζει battle δίσκο ρεεεεεεεεεε!'»

Και κάπως έτσι ο Μήδε έκανε καλύτερη προώθηση στο δίσκο του Βουρλιώτη απ’ ότι ο ίδιος ο Βουρλιώτης (τουλάχιστον στο καθαρά ραπ κοινό). Και αρχίδια. Μια μαλακία έβγαλε. Και είμαι ο τύπος που πάντα συμπαθούσε Goin’ Through. Το Vendetta το είχα αγοράσει με το που βγήκε (πριν 11 χρόνια από Metropolis Ομόνοια #RIP) και το Veto ήταν λίγο meh αλλά είχε τουλάχιστον 5 δυνατά κομμάτια (το «Μίλα σε Μένα» και το «Πόσο Αντέχουνε οι Νύχτες» ακόμα τα ακούω ευχάριστα).

Στο Joker υπάρχουν 3 κομμάτια που αξίζουν (απ’ τα 16) και κανένα τους δε θυμίζει battle. Μιλάω για τα: «Πολλά Προβλήματα», «Σε Μισώ» (εμένα μ’ άρεσε) και το «Τόσο Μακριά». Βέβαια θα μου πεις δεν είχε πει ο άνθρωπος πως θα βγάλει όντως battle δίσκο. Ναι οκ. Αλλά εγώ απογοητεύτικα ΟΚ?

Ευτυχώς μετά βγάλανε το Gallery που ήταν όντως το χειρότερο album που βγήκε στην Ελλάδα και δεν τους ξανάκουσα ποτέ.

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Τα τρία κομματάκια που ανέφερα και παραπάνω.

Phyrosun – Φλέγον Θέμα (2015)

Φλέγον Θέμα.jpg

Το Πυρ και Μανία γάμησε. Το Πύραμα ήταν δυνατό. Το Φλέγον Θέμα… Υπήρξε, I guess.

Γενικά καλό δισκάκι. Δε σου γυρίζει και τ’ άντερα. Απλά είναι filler. Βγήκε, το άκουσα, το ξέχασα. Γενικά ο Phyro εδώ δεν είναι και στα καλύτερά του σαν MC αλλά ΟΚ…

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Ότι ο Phyro τόσα χρόνια μετά συνεχίζει τη πιο μονόπλευρη κόντρα στην ιστορία της Ελληνικής ραπ σκηνής. 11 χρόνια μετά την ατάκα του Μήδε «Είσαι ψευδός MC παράτησέ το» ο Phyro επιμένει. «O rapper σου το battle έφερε στη χώρα? Πες μου σ’ ένα battle που πήγε τόση ώρα» και «τον rapper σου μάλλον έπιασε κρίση, από το νηπιαγωγείο σχολή πάλι να ανοίξει» (το δεύτερο δε βγάζει νόημα λελ) είναι δυο απ’ τις πολλές ατάκες που έχει πετάξει ο Phyro προς το Μηδενιστή ανά τα χρόνια.

Αρτέμης – Mass-Up Sessions II: Νίκος Παπακώστας (2014)

Mash-Up Sessions II_ Νίκος Παπακώστας.jpg

Το πρώτο Mash-Up Sessions ‘ηταν δυνατό δισκάκι. Και γενικά το βρήκα ένα έξυπνο concept. Και ο Αρτέμης παρ’ ότι λίγο μαλάκας (ή και πολύ), είναι απ’ τους δυνατούς Έλληνες MCs.

Το δεύτερο Mash-Up Sessions απ’ την άλλη…

«Αφού σου άρεσε το προηγούμενο ρε μπούστη, εδώ τι σε χάλασε? Αφού κλασσικός Αρτέμης είναι πάλι». Να σου πω πως έχεις άδικο, ψέμα θα πω. Απλά όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα σημείο που όταν το περάσουμε λέμε «φακ δις σιτ αιμ άουτι». Μάλλον πέρασα αυτό το breaking point και προσωπικά δεν αντέχω να ακούσω άλλο Αρτέμη. Κάποιοι το περάσαν πριν από μένα με το συγκεκρημένο rapper πάντως.

Κρατάμε τίποτες απ’ το δίσκο? Γάμα με, δεγκζέρω. Μάλλον το ότι ο Αρτέμης στο «Ο Ρυθμός θα τους Χτυπήσει» ραπάρει σάπια. Άντε κράτα και το «Συναγερμό» είναι το μόνο συμπαθητικό κομματάκι.


Αυτοί ήταν οι πιο απογοητευτικοί δίσκοι που άκουσα στη ζωή μου (από MCs που εκτιμώ τουλάχιστον). Να θυμίσω πως δεν λέω πως τα παραπάνω δισκάκια είναι απαραίτητα γιατωμπούτσο ή κάτι τέτοιο (εκτός απ’ τη μαλακία του Δωδέκατου). Απλά εμένα προσωπικά με απογοήτευσαν. Περίμενα παραπάνω πως το λένε. Αφήστε κι εσείς από κάτω τους δικού σας πιο απογοητευτικούς δίσκους και κάνετε και κανένα λάικ στο Facebook μας.

Φιλιά στο κωλί!

 

Advertisements