Ετικέτες

, ,

Για αρχή, να αναφέρω πως η αγαπημένη μου θεωρία συνομωσίας είναι αυτή που άκουσα πριν λίγη ώρα απ’ τον ίδιο μου τον εαυτό… Πως ο Νικήτας ο Κλιντ λέει μπήκε στο Ποτάμι Crew για να σκάσει ασέβεια στο παρελθόν του σαν παιδί την Φυλής της Φωτιάς.

Σκέψου το. Βγάζει νόημα.

Όμως τώρα στα πιο σοβαρά… Ή τουλάχιστον όσο σοβαρό μπορεί να είναι κάτι που έχει σχέση με το ελληνικό hip-hop, πόσες φορές έχεις κάτσει ν’ ακούσεις ένα κομμάτι και πιστεύεις πως «ρε μαλάκα αυτό κάπου πάει…»?

Το θέμα μας εδώ είναι αν όντως πάει κάπου το κομμάτι που άκουσες. Και αν ναι, τότε σε ποιον?

Goin’ Through – Κάνε Ό,τι Κάνω (Veto, 2007)

Ρε φίλε. Πραγματικά τώρα, δε θα το έβαζα, αλλά πριν μια δεκαετία, είχα κόντρα για το αν είναι ξεκάθαρο diss.

Ε, ναι ρε μαλάκες. Ο φίλτατος Νίβος λέει ξεκάθαρα «Μάθετέ το, δεν πίνουν πλέον άλλα ντουμάνια, βγάζουν δίσκους και συχνάζουν συνήθως στην Πάνια». Σε φάση φωτογραφία του Ύπο να είχανε στο background του Video Clip (δεν ξέρω αν είχε btw) λιγότερο εμφανές θα ήτανε.

Είναι τελικά diss μάστορη? Ε, προφανώς. Απλά δεν ξέρω αν πηγαίνει μόνο στον Ύπο ή και σε Μήδε/γενικά Ζήτα Νι.

Ρόδες – Βρώμικο (Silent Disco, 2007)

Το Βρώμικο είναι το κομμάτι που εγώ πάντα πίστευα πως είναι υποδόρειο diss και πάντα με βγάζανε τρελό. Που καλά, παίζει να ‘μαι και λίγο.

Άκου το μια ολόκληρο. Σίγουρα δε θα σου κάνει κάτι αίσθηση με την πρώτη. Άκου το δεύτερη φορά όμως και πρόσεξε την αλλαγή της μουσικής εκεί που ο Νικήτας λέει «Πως νιώθεις που ‘γινες φαΐ για τη σκυλάδικη στιχουργική μηχανή». ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΥΘΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΤΟ ΔΩ ‘Η ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ?

Ε, για μένα είναι.

Είναι τελικά diss μάστορη? Εξαρτάται, απ’ το τι ακούνε εσένα τ’ αυτάκια σου, τι να πω.

Iratus – Ένα Απόγευμα Νωρίτερα (Ωκεανοί, 2017)

Ρε μαλάκες, συζήταγα με γνωστό μου, και ήταν σίγουρος πως κάτι παίζει με το κομμάτι αυτό. Εγώ νόμιζα πως μου λέει μαλακίες μέχρι που μου είπε να το ακούσω και να σκέφτομαι πως πηγαίνει στον Jackal…

Το κομμάτι σίγουρα είναι αλληγορικό, μιλάει για προδοσία και δε νομίζω να πηγαίνει σε γκόμενα. «Βγάλε μόνος σου το συμπέρασμα εγώ έχω άλλα να πω». «Η φάση μας διαλύθηκε ένα απόγευμα νωρίτερα». «Μιλάω για όποιον βλέπει, μιλάω σε τρίτο πρόσωπο μα βλέπω τον καθρέφτη»… Αυτό εγώ το εκλαμβάνω ως «αυτό που λέω το λέω κωδικοποιημένα και δύσκολα θα το καταλάβει κάποιος άλλος πέρα από εμένα».

Και πάμε κι εκεί που σκαλώνω full:

«Μα κολλάω στο εσείς, γιατί το εμείς δεν είναι ό,τι πιο απλό
εδώ που σκατά κατοικώ.
Μεγαλωμένος σαν ξένος σε οικείους τόπους
γι’ αυτό ενσαρκώνω σενάρια μόνο για μοναχικούς ρόλους
κι είναι κομμάτι μου το εσύ,
ποτέ μου δεν το αρνήθηκα
μα η φυσική σου παρουσία για μένα περιττή,
πριν λίγο ξύπνησα.»

Το Εμείς ήταν τίτλος κομματιού των FullFace. «Πριν λίγο ξύπνησα» ε? Fun fact, ο πρώτος τους δίσκος λεγότανε Λίγο Πριν και είχε κομμάτι Εφιάλτες….

«Ξέρω, δεν χαιρετάω πλέον αν βρεθούμε μάτι με μάτι
Δεν μας χωρίζει τίποτα, μα δεν μας ενώνει και κάτι.»

Fun fact no. 2: Electric Boogaloo, στο «Εμείς» αναφέρουν πως βάλανε μάσκα (FullFace) για τονιστούνε και να τους κοιτάς στα μάτια.

Γενικά νομίζω είμαι λίγο ο τρελός του χωριού, αλλά δεν το παρατήρησα καν πρώτος.

«Χρόνος δεν υπάρχει για βεβιασμένη αγάπη,
αν λείπει το πάθος και η ανάγκη, είναι κάθε μέρα Τετάρτη«

Εδώ ίσως το τεντώνω πολύ, αλλά την Τετάρτη «Βγήκαν οι καλύτερες δουλειές, δουλειές που καναν το χωριό να ακουστεί οπου δεν πίστευες εχτές, δουλειές διαχρονικές παντοτινές, που και τρεις μέρες γι αυτές παρακαλάγαμε γι αυτές». Την Πέμπτη όμως ήταν εκεί που «το χωριουδάκι έγινε πόλη». Και των FullFace «η φάση τους διαλύθηκε ένα απόγευμα νωρίτερα»…

Είναι τελικά diss μάστορη? Ρε φίλε δεν ξέρω. Είμαι διχασμένος εδώ.

Έκανα πραγματικά tryhard για να το βγάλω diss, και ούτε εμένα δεν πείθω καλά.

Το «είναι» δεν υπερισχύει πάντως. Για λίγο, αλλά χάνει. Σε φάση το έχω στο νου μου «45% είναι/55% δεν είναι». Πάντως αν είναι, σέβας. Το πήγε γαμηστερά. Και δεν τον κατάλαβε κανένας (σχεδόν)

Εσείς τι λέτε? Είναι ή δεν είναι?

Χαρμάνης/Τάκι Τσαν – Τι Παίζει? (Το Σχολείο, 2004)

Και κλείνουμε με κάτι που κατάλαβα εδώ και λίγο καιρό… Το Τι Παίζει είναι η καλύτερη μουλωχτή και ύπουλη dissάρα στην Ελληνική Σκηνή. Και νομίζω πως ξέρω και ακριβώς που πάει…

Πριν την αποκάλυψη όμως, ας βάλουμε κάτω να δούμε τα στοιχεία πρώτα. Ο Χάρμα μας λέει πως δεν υπάρχουν φίλοι μόνο γνωστοί και άλλα σχετικά. Όμως δε μας νοιάζει τόσο ο Χάρμα σ’ αυτό το κομμάτι. Ας επικεντρωθούμε καλύτερα στον Τάκαρο. Μιλάει για κάποιον λοιπόν ο Τάκης ψηλομύτη. Για κάποιον που δε θυμάται τα παλιά. Για κάποιον που τυπικά θα του πει ένα γειά. Για κάποιον που τον αγαπάει, τον γουστάρει, τον λατρεύει αλλά… Αυτός ο κάποιος πια δεν έχει θέση στην καρδιά του.

Χμ. Ύποπτο. Μιλάει προφανώς για κάποιο κοντινό του πρόσωπο. Άρα όντως υπάρχει κάτι εδώ. Κανείς δε γράφει τόσο προσωπικό battle για άτομο που δεν υπάρχει. Μιλάει για κάποιον φίλο του. Χμ και πάλι χμ.

Νομίζω πως ήρθε η ώρα της αποκάλυψης.

Τι λέει στην αρχή του ρεφραίν? Τι παίζει με την μύτη σου εκεί πάνω?

Μπα.

Τι παίζει με τη μύτη σου εκεί, Πάνο?

Yup. It fucking fits the bill.

Είναι τελικά diss μάστορη? Ναι. 10000%. Και για τους λίγους εκεί έξω, που δεν κατάλαβαν που πάει, θα σας αφήσω να Googlάρετε το πραγματικό όνομα του Μηδενιστή…

 

Advertisements