Ετικέτες

, , ,

Χεχέι, εγώ σας το ‘πα, έχω πρόγραμμα πλέον βρε μουνάκια!

Απλά είχα και ένα σκασμό δυσκολίες, όπως πχ: Μου κόψανε το ρεύμα, μου χάλασε το κινητό, πήγε να με πατήσει αμάξι (x2) κ.α.

Οπότε το Vol. 8 του ΤΡΚ καθυστέρησε λίγο (δηλαδή περίπου 40 μέρες, ψιλοπράματα). Αλλά τουλάχιστον, αυτή τη φορά έμαθα απ΄τα λάθη μου. Δεν σας ξανατάζω τίποτα ρε μουνάκια!

Τα δισκάκια της ημέρας:


Air Force One & JayOne – Γκρίζος Ήλιος (2011) | [Download] | [YouTube Playlist]
Μονοπάτια Θολά – Τέλος Εποχής LP (2015) | [YouTube Playlist]
Feel ‘in – Όταν Πιάνω το Μικρόφωνο EP (2014) | [Download] | [YouTube Playlist]


Air Force One & JayOne – Γκρίζος Ήλιος (2011)

front

Να υποθέσω πως είναι Air Force One είναι δυο ράππερς? Γιατί ακούω 2 φωνές στο δισκάκι (και νομίζω ο Jay One δεν χώνει). Μια νεανική, λεπτή, αντρική καθώς και τη φωνή της Inka. Όχι μπέσα το ένα απ’ τα δυο παλικάρια έχει τη φωνή της Inka, απλά σε λίγο πιο γυναικεία.

Generic late 00s raps πάνω σε αδιάφορα (αλλά όχι άσχημα) μπιτάκια (ειδικά το beat στο Γκρίζος Ήλιος μάρεζε φουλ πάντως). Προσπαθούνε να πετάξουνε κανένα punchline αλλά δεν τους πολυβγαίνει. Τα μη battle κομματάκια είναι πολύ καλύτερα.

Παρ’ όλα αυτά, το δισκάκι ακούγεται ευχάριστα. Ίσως επειδή τα κομμάτια είναι διαφορετικές θεματικές το ένα απ’ τ’ άλλο, και δεν είναι λες και ακούς το ίδιο ακριβώς κομμάτι για 23 λεπτά.

Βαθμολογία: 2.5/5

Βάση φάση. Αν και… Ρε παιδιά, νομίζω είμαι κομπλεξικός. Το μεγαλύτερό μου πρόβλημα με το δισκάκι ήταν οι φωνές. Σε φάση αν είχαν λίγο πιο μπάσες φωνές παίζει να μ’ άρεσε περισσότερο το δισκάκι. Οπότε ακούστε και κρίνετε μόνοι σας εδώ, εγώ είμαι συμπλεγματικός αυνάνας.

Μονοπάτια Θολά – Τέλος Εποχής LP (2015)

cover

Ει, αυτούς τους ξέρω (περίπου)!

Είναι στη Bashment, aight? *googlάρει* Ναι είναι στη Bashment! Yay!

Στα του δίσκου. Ωραίο εξώφυλλο. Ξέρω, ξέρω, σταρχίδια σας, αλλά για μένα παίζει μεγάλο ρόλο το εξώφυλλο σε μια δουλειά, ειδικά από άγνωστους καλλιτέχνες. Άμα το εξώφυλλό σου είναι για το μαύρο γερομπούτζο το ίδιο θα υποθέσω και για το δισκάκι σου.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα δισκία που έχω ακούσει στο ΤΡΚ μέχρι στιγμής, εδώ παίζουν γνωστοί MCs στα feats. Ταφ Λάθος, Αλλοπρόσαλλος και Αγκάθι Αυτόνομο έχουν από μια συμμετοχή ο καθένας (όπως και ο Κάτοικος Νου, επίσης μέλος του Bashment).

Λεπόν, το δισκάκι είναι δυνατότατο. Μουσικάρες, ωραίοι στίχοι, ωραίες φωνές (εδώ δε θα βγάλω κόμπλεξ, yay) δυνατά πατήματα κτλ.

Βαθμολογία: 3.5/5 (ναι πάλι έβαλα .5 ενώ δεν το έχω στην επίσημη λίστα με τις βαθμολογίες, whatcha gon’ do ’bout it sucka?)

Τσεκάρετέ το boyδες μου και δε θα χάσετε. Προσεγμένη και δυνατή δουλίτσα… Μπράβο.

Feel ‘in – Όταν Πιάνω το Μικρόφωνο EP (2014)

cover (2)

Μπαίνει το πρώτο κομμάτι. Μισό λεπτό αργότερα τρώω φρίκη και πάω πίσω στο iTunes να δω τι στο πέος έβαλα.

Κι όμως ήταν το σωστό δισκάκι. Τι φάση? Hip-Hop δεν είπαμε? Αυτό το αγγλόφωνο pop-rockάκι που κολλάει? Κοίτα να δεις που οι τύποι είναι Fusionοκατάστα. Τέλεια. Το Fusion του Hip-Hop με άλλα είδη ή το λατρεύω ή το μισώ, δεν παίζει μέση κατάσταση.

Και όντως κάπου στο δεύτερο λεπτό μπαίνει και το ραπ, δεν είχα άδικο.

Όσο τρέχουν τα κομμάτια από πίσω, έχω μια σκέψη στο μυαλό μου. Πόσο καλύτερο θα ήταν το EP αν δεν είχε ραπς μέσα. Κυριολεκτικά τα ραπς των παιδιών είναι το πιο αδύναμο σημείο. Οι μουσικές είναι δυνατές, τα σκρατς όπου υπάρχουν είναι ΟΚ, τα φωνητικά επίσης on point, αλλά τα ράπς… Είναι ο ορισμός του αδιάφορου. Κυρίως επειδή τεχνικά είναι απλούστατα. Οι τύποιο ραπάρουν με τον πιο κοινότυπο τρόπο που παίζει στην Ελλάδα, ενώ και οι στίχοι είναι λίγο κοινωνικοπολιτικό 101. Μεεεεεεεεεεχ.

Βαθμολογία: 2.5/5

Δεν’καλό, δεν’κακό. Μέτριο και κάπως αδιάφορο. Άκου το αν είσαι μεγάλος φαν του Fusion.

Αν βελτιώσουν τα πατήματά τους και τις τεχνικές τους έχουν potential πάντως.


Υ.Γ.: Η βαθμολογία πάει κάπως έτσι:
5/5: Γαμάει (μανούλες, ωσάν Παπακαλιάτης).
4/5: Πολύ καλό.
3/5: Τίμιο
2.5/5: Βάση. Ούτε κρύο ούτε ζέστη.
2/5: Με χάλασε.
1/5: Τουλάχιστον δεν είναι μηδέν.
0/5: ΜΗΝ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΠΛΙΖ, ΘΑ ΚΟΛΗΣΕΙΣ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΦΙΛΟΒΛΕΝΝΟΡΡΟΙΩΔΗ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ ΩΜΕΓΑ.

Advertisements