Ετικέτες

, ,

Τον Οκτώβρη του 2016 είχα κάνει αφιέρωμα σε μερικούς Έλληνες MCs (και συγκροτήματα) που πιστεύω έχουν δώσει καλό υλικό προς τα έξω αλλά δεν είχαν την αναγνώριση που τους άξιζε.

Φέτος λοιπόν ήρθε η ώρα για άτομα που είτε ξέχασα πέρσι να αναφέρω, ή που δεν ήξερα καν πως υπάρχουν τότε.

Οπότε στο ψητό…

Zoro & Buzz

I got a feeling about those two… Νομίζω πως έχουν το potential να κάνουν μεγάλο μπαμ στην underground φάση. Και ελπίζω να βγω αληθινός.

Μέχρι στιγμής έχουν ένα EP στις πλάτες τους (Η Πόλη στη Σέντρα, 2016) ενώ υπάρχει και ένα σόλο EP του Zoro (Μάσκα, 2014) το οποίο πρέπει κάποια στιγμή να θυμηθώ να σας το δώσω σε Bundle.

Έχουνε και live τα παιδιά στο An Club στις 2 του Φλεβάρη, να πάτε!

26231326_1781301815221480_4392901429168662613_n-1

Tωm Unit

Προσωπικά άκουσα για πρώτη φορά κομμάτι του πριν μια πενταετία (ή περίπου τέλος πάντων). Το κομμάτι ήταν γαμώ τις τρολλιές, και η ατάκα «μες στο Skag έχω skunk» έμεινε και σε εμένα και στο συνάδερφο Ιππότη Tzef (τον λένε) και την πετάγαμε σε άκυρες φάσεις σαν meme (btw, τα memes διαφέρουν απ’ τα υπόλοιπα ανέκδοτα/αστεία/etc. γιατί σε αντίθεση με αυτά, τα memes ξεκινάνε να είναι αστεία αφού τα εξηγήσεις).

Από τότε δεν ξέρω αν έχει σοβαρευτεί, σίγουρα όμως έχει ανέβει επίπεδο (αν και ο Dr. Ater χώνει καλύτερα). Έχει βγάλει μέχρι στιγμής ένα EP με τίτλο «Is Man As Us» και ετοιμάζει για φέτος δυο κυκλοφορίες, το mωv και το Avant Garden LP σε συνεργασία με τον AlexKidOne.

TheDead Style

Έχουμε μιλήσει και στο παρελθόν για τους πιο φρέσκους νεκρούς μες στην Ελλάδα, και ήρθε η ώρα να το κάνουμε ξανά.

New school ήχος και ατάκες (με βάση obscure references, απ’ τα ράπια του Retz περνάνε ένα κάρο πράγματα και κόσμος που είχες ξεχάσει πως υπάρχει, όπως πχ. ο OMINUS και το κάστρο του Τακέσι). Γενικά γαμώ τις φάσεις. Φέτος περιμένουμε τη δεύτερή τους δουλειά (έχουν βγει ήδη 2 κομμάτια) με τίτλο Αποχρώσεις του Indigo.

WNC

Έτυχε να τους ακούσω πρώτη φορά στο live του Solmeister στις 30 του περασμένου Δεκέμβρη (btw, δυνατό livάκι).

Τα παιδιά σπέρνουν. Ναι το ξέρω πως δεν είναι ακριβώς συγκρότημα, αλλά δεν ήθελα να τους βάλω 1-1 στη λίστα. Γενικά τσεκάρετέ τους, παίζουν ωραία μπαλίτσα και είναι και γενικά πιτσιρικάδες.

Α, παραλίγο να το ξεχάσω! Αν σας άρεσαν εδώ θα βρείτε για κατέβασμα τα περισσότερα κομμάτια του project.

Taburo Bota

Νομίζω το παλιότερο συγκρότημα που παρουσιάζω σήμερα, μιας και η πρώτη τους δουλειά κυκλοφόρησε το 2006 (και μπορείτε να το βρείτε για κατέβασμα στο Χριστουγεννιάτικο Rap Bundle του 2015) ενώ έχουν βγάλει και άλλες δυο κυκλοφορίες (The Rap Sessions, 2011 και Το Τώρα Κρατάει για Πάντα, 2013).

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζουν το νέο τους δίσκο με τίτλο Σπίρτα σε Πυρομανή.

Btw, το «Μεταποίηση» είναι γαμώ τα κομμάτια (και πανέξυπνο). Απλά ακούστε το:

Μαύρος Ήλος

Ό,τι καλύτερο. Απλά. Θέλω να πω περισσότερα πράγματα αλλά ό,τι και να πω είναι λίγο. Αν πω πως κάνει comedy rap ίσως και να τον αδικώ λίγο. Το ίδιο και αν τον πω cult. Ο Μαυρήλος είναι οπτικοακουστική εμπειρία. Και Η Επιστροφή του Βασίλη Μαυροτσούκαλου το καλύτερο CD του 2012 που δεν μπήκε στην λίστα μας για τη χρονιά του.

Btw, αν οι Dead Style έχουν μια φορά obscure refrences, ο Μαυρήλος έχει 20. Σε φάση ετοιμάσου για συχνό name drop του Mr. Moltsidis/LAVA. Τον θυμάσε τον LAVA? Αν όχι, άκου Μαυρήλο να τον θυμηθείς.

Νιο.Στε

Είναι το συγκρότημα που α) έμαθα τελευταίο απ’ όλα στη λίστα και β) δεν ξέρω σχεδόν τίποτα γι αυτό.

Έχουν κυκλοφορήσει τουλάχιστον δυο δίσκους (Ντεκουπάζ, 2015, download εδώ, καθώς και το Ποιος σε Έβαλε Σημάδι) και μπορεί και παραπάνω, δεν έχω ιδέα. Κοινωνικοπολιτικός στίχος με ωραία προσέγγιση είναι η φάση τους απ’ ό,τι έχω καταλάβει. Γενικά έχουν potential και καλή χημεία.

Στα παλιότερά τους κομμάτια μου φέρνουν λίγο στο μυαλό και τα Ημισκούμπρια.

theReunion

«Μαλάκα εγώ κουράστηκα, λυπάμαι!
Με κάναν’ ανθρωπάκι και φοβάμαι.
Μαλάκα εγώ κουράστηκα. Που πάμε;
Εγώ θα μείνω εδώ για λίγο να ξεκουραστώ
κι αν δεν σε ξαναδώ, φιλάκια! Μιλάμε.»

Ο Πινόκιο των Jolly Roger και ο simph0nik βγάλανε πέρσι το δίσκο Μάνα τα Κατάφερα σαν theReunion και παραδόξως μ’ άρεσε (αν και γενικά δεν είμαι μεγάλος φαν της φάσης θέατρο δρόμου με εξαίρεση το 8 Φετίχ).

Οπότε ναι, εδώ άρεσε σε μένα που δεν μου άρεσαν γενικά οι Jolly Roger, οπότε το προτείνω σίγουρα. Τσεκάρετε:


Αυτά από μένα για σήμερα. Ποιος ξέρει, ίσως στο μέλλον (μακρινό ή κοντινό, δεν έχει σημασία) να βγάλω και τρίτο μέρος. Αφήστε comment από κάτω αν πιστεύετε πως υπάρχουν εκεί έξω άτομα που θα χώραγαν σε ένα τρίτο part και κάντε μας και κανένα like στο Facebook μας (like whorin’ είναι η φάση μου, ποια είναι η δική σου μawρή?).

Τα λέμε μεθαύριο στο επόμενο bundle! Μέχρι τότε…

Το νου!

Advertisements