Ετικέτες

, , , , , ,

Αλόχα μουνάκια (*booooo you sexist fuck*).

Ας το ξαναπιάσουμε μια…

Αλόχα μουνάκια… Και τσουτσούνια. (*ok, το έσωσε ο βρωμιάρης*).

Συνηθίζω όταν γράφω ένα άρθρο να το προγραμματίζω να ανεβαίνει μόνο του. Στην ουσία δουλεύω με backlog. Σε φάση, αν δεν έχω έτοιμο και δεύτερο, το πρώτο δεν ανεβαίνει, και αυτό μου δίνει περισσότερο χρόνο να γράψω και 3ο ή και 4ο αφιέρωμα.

Βέβαια, όταν είσαι σάπιος τεμπέλης μαλάκας (και για ένα τριήμερο άρρωστος, να τα λέμε και αυτά), καταλήγεις να γράφεις το 3ο άρθρο την ημέρα που ήταν να βγει.

Οπότε όπως θα ένιωσες ήδη φίλε αναγνώστη, πρέπει να περάσουμε γρήγορα στα δισκάκια της ημέρας, γιατί πρέπει να το ανεβάσω σήμερα (8/12/2018) και ο χρόνος μας πιέζει. Για να δούμε, θα τα καταφέρω?


Χαμένες Προσδοκίες – Επί της Στροφής EP (2015) | [Download] | [YouTube Playlist]
Ένοπλος – Σταματάμε στα Ίδια Μέρη (2011) | [Download]
XDC – The EP (2016) | [Download] | [YouTube Playlist]


Χαμένες Προσδοκίες – Επί της Στροφής EP (2015)

φροντ

Οι Χαμένες Προσδοκίες είναι ένα σσχήμα 2 ατόμων (νομίζω). Τουλάχιστον 2 χώνουν. Ο Sonap και ο Flip. Και ο ένας μου φαίνεται κομπλέ αλλά αδιάφορος (Sonap), ο άλλος και μου αρέσει και όχι (Flip).

Κυρίως γιατί τραβάει λίγο τις συλλαβές του. Βασικά χώνει σαν εξώγαμο των Razastarr και του Hatemost. Και δε μπορώ να πω, κάτι τέτοιο ακούγεται ενδιαφέρον, αλλά τελικά είναι hit or miss. Σε κάποιους θα αρέσει, σε άλλους όχι. Εμένα και τα δυο ταυτόχρονα, γιατί έχω και προβλήματα.

Βαθμολογία: 3/5.

Aκόμα ένα δισκάκι απ’ τα πολλά έκει εξώ, που ενώ δεν υστερεί πουθενά ουσιαστικά, δεν κάνει και κάτι όμως για να ξεχωρίσει. Παρ’ όλα αυτά όμως, παραμένει μια καλή προσπάθεια που δεν κουράζει, και ενώ σίγουρα δεν είναι must-listen κυκλοφορία, δεν έχεις κάτι να χάσεις, δώσε μια ευκαιρία.

Ένοπλος – Σταματάμε στα Ίδια Μέρη (2011)

front cover

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΜΠΟΥΣΤΗ ΓΑΜΩΛΟΓΟ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΑΜΩΣΕΙΡΑ ΓΑΜΩ ΤΗ ΓΑΜΩΜΑΖΟΧΙΑΣΗ ΜΟΥ ΓΑΜΩ. x2

Μη τρομάζετε εσείς, κάτι δικά μου λέω. Απλά μου ανέβηκε λίγο η πίεση με το εξώφυλλο, δεν είναι τίποτα.

Μα τώρα σοβαρά, είνα εξώφυλλο αυτό ρε μπζηλέ… Τεσπα. Ας ελπίσουμε πως το δισκάκι είναι καλύτερο…

Για κάποιο αδιευρκίνηστο λόγο, δεν είναι ο μόνος δίσκος του καλλιτέχνη που έχω στην κατοχή μου. Είναι ένα από τρία (Στον Δικό μου Κόσμο, 2012 και Γίνομαστε Σκιές, 2014). Που σημαίνει πως έχουμε αρκετές πιθανότητες να ξαναπετύχουμε άλμπουμ του Ένοπλου (but not really, οι πιθανότητες πρέπει να είναι 2/777).

Ο δίσκος ξεκινάει με το χειρότερο πιθανό τρόπο. Το Intro είναι 4 λεπτά, και είναι απλά μια επαναλαμβανόμενη λούπα. Γιατί? What’s the point? Γενικά τα beat του δίσκου είναι πολύ απλοϊκά samples παιγμένα σε λούπα. Σε περίπτωση που ρωτάτε, ναι, οι παραγωγές είναι του ίδιου του Ένοπλου. Αν και στην αρχή της ακρόασης μου ήμουν οκ, σιγά σιγά ξεκίνησα να κουράζομαι. Μονοτονία, κακή μίξη/ηχογράφηση/mastering/πάτημα etc. Ο Ένοπλος δε φαίνεται να είναι το πιο άνετο άτομο που πάτησε σε μέτρο. Δε το χάνει ποτέ ακριβώς, αλλά βλέπεις το try-hard να μείνει on point. Τα ρεφρέν είναι όλα κακά. Στιχουργικά, ο Πρεβεζιότης φιλαράκος Ένοπλος κάνει ό,τι μπορεί αλλά δεν είναι αρκετό. Καψουροστίχοι 16άχρονου και κοινωνικοί προβληματισμοί της οκάς, χωρίς καν φαντεζί λεξιλόγιο να ψαρώσουμε λίγο. Μεχ.

Βαθμολογία: 1/5.

Δε θα μου φανεί περίεργο αν το κλείσεις απ’ το 4ο τραγούδι. Το ίδιο θα έκανα αν δεν ήμουν αναγκασμένος απ’ τον εαυτό μου να το ακούσω ολόκληρο (αχ, οι θυσίες που κάνω για τους αναγνώστες μου). Neeeeeeeeeeeeeeeext.

XDC – The EP (2016)

THE EP

Δεν ξέρω τίποτα για τα παιδιά. Βασικά άκυρο, ξέρω πως έχω κατεβάσει ένα ακόμα LP τους, το «Άδεια Πόλη» του 2014, το οποίο είχε πολύ καλύτερο εξώφυλλο. Όχι επειδή ήταν τίποτα σπουδαίο, αλλά επειδή αυτό είναι οπτικός καρκίνος. Α, και πως χώνουν παραπάνω από ένας. Αυτά.

Το EP έχει 6 κομμάτια, και μπορώ να πω πως μου έφτασαν. Δεν ήταν κακή εμπειρία για να είμαι ειλικρινής, αλλά δεν ήταν και ο δίσκος που ήρθε να μου αλλάξει τη ζωή. Ο ένας απ’ τα παιδιά (Koz νομίζω) μου άρεσε αρκετά, και το σόλο του ήταν και το καλύτερο του EP («Βράδια και Βράδια»). Έχει καλό flow, ωραία χροιά και μου βγάζει και μια θεατρικότητα η φωνή του. Άκουγα έυκολα κάτι σόλο δικό του.

Το μεγάλο πρόβλημα του EP είναι οι θεματολογίες. Τα παιδιά κάνουν κατά βάση κοινότυπο generic battle. Είστε ψεύτικοι, είμαστε αληθινοί, πάρκα, πλατείες, νύχτες κτλ.

Βαθμολογία: 3/5.

Passable, δώσ’ του μια ευκαιρία. Αν έχεις λίγο χρόνο. Αν δεν έχεις, δε χάνεις και τίποτα, ειδικά αν είσαι 20+.


Υ.Γ.: Η βαθμολογία πάει κάπως έτσι:
5/5: Γαμάει (μανούλες, ωσάν Παπακαλιάτης).
4/5: Πολύ καλό.
3/5: Τίμιο
2.5/5: Βάση. Ούτε κρύο ούτε ζέστη.
2/5: Με χάλασε.
1/5: Τουλάχιστον δεν είναι μηδέν.
0/5: ΜΗΝ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΠΛΙΖ, ΘΑ ΚΟΛΗΣΕΙΣ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΦΙΛΟΒΛΕΝΝΟΡΡΟΙΩΔΗ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ ΩΜΕΓΑ.

Advertisements